Συνεχίζω και σήμερα το κατηγορώ και την σκληρή κριτική προς τους παίκτες του μπασκετικού Ολυμπιακού, όσο και αν τα παπαγαλάκια και μπασκετική δημοσιογραφική μασονία, προσπαθούν να κατευνάσουν τα πνεύματα και να τους προστατεύσουν, για το καλό δήθεν της ομάδας και της συνέχειας των στόχων στην Ελλάδα.
Και συνεχίζω γιατί τους θεωρώ ΒΑΣΙΚΟΥΣ υπεύθυνους της συνεχιζόμενης αποτυχίας της ομάδας τα τελευταία χρόνια τόσο σε Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Επιτέλους πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον κόσμο που τον γεμίζουν πίκρες εδώ και πολλά χρόνια.
Αν δεν είναι δηλαδή αυτοί οι υπεύθυνοι τότε ποιος είναι, εγώ?
Ας αναρωτηθούν λοιπόν όλοι αυτοί οι ακριβοπληρωμένοι «άσσοι» της ομάδας μας τι έχουν προσφέρει στον σύλλογο όλα αυτά τα χρόνια, εκτός από πίκρες φυσικά.
Ας αναρωτηθούν όλοι αυτοί οι «παικταράδες», που μας έχουν τρελάνει στα φούμαρα και στις μεγάλες δηλώσεις τι έκαναν για την ομάδα , για τον κόσμο και για τον άνθρωπο που τους πληρώνει ένα σκασμό εκατομμύρια.
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΑ. Αυτή είναι η αλήθεια.
Ένα κύπελλο Ελλάδος όλο και όλο. Κατά τα άλλα πίκρες και απογοητεύσεις. Εδώ πέρυσι βγάλαμε τον καρκίνο για να κερδίσουμε στο τελευταίο σουτ την ανύπαρκτη Παρτιζάν στον ημιτελικό του Final 4 στο Παρίσι , για να μας ξεφτιλίσει βέβαια μετά η Μπαρτσελόνα στον τελικό για πλάκα.
Αυτά είναι τα κατορθώματα αυτών των losers που αποτελούν την ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού.
Και θα έπρεπε να ντρέπονται έστω λίγο γι’ αυτό. Αλλά ποιος έχασε την ντροπή για να την βρουν αυτοί?
Να πάμε ονομαστικά σε έναν-έναν.
Παπαλουκάς, ο ακριβοπληρωμένος. Με 3 μύρια τον χρόνο (Κορόιδα Αγγελόπουλοι). Αφού πέρασε τα καλύτερα μπασκετικά χρόνια του στην ΤΣΣΚΑ είπε να επιστρέψει στον Θρύλο, να πουλήσει Ολυμπιακοφρωσύνη και να πάρει τα πιο άνετα εκατομμύρια της καριέρας του, κάνοντας διακοπές. Από προσφορά στα κρίσιμα ματς ελάχιστη. Δεν μπορεί άλλο. Γέρασε τι να κάνουμε τώρα δηλαδή. Τόσο μπορεί πλέον.
Μπουρούσης, ο αόρατος. Από δηλώσεις χορτάσαμε τόσα χρόνια. Από πράξεις πάλι τίποτα. Εξαφανισμένος από όλα τα κρίσιμα ματς. Έχετε ξαναδεί σέντερ 2.11 να τρώει τόσα ταπίδια στην σειρά και σε κάθε ματς? Μόνο ο Μπουρούσης το καταφέρνει αυτό. Να μην έχει το τσαγανό να καρφώσει την μπάλα κάτω από το καλάθι και να τρώει την μια τάπα πίσω από την άλλη ακόμη και από παίκτες με ύψος 1.98. Ήμαρτον. (Που είσαι ρε Σόφο να τους πάρεις παραμάζωμα).
Μαυροκεφαλίδης, Πελεκάνος, Ερτσεγκ, τα παικτάκια της σειράς. Τι παραπάνω να πω για αυτούς δηλαδή? Ότι είναι τόσο σοφτ και μέτριοι που δεν μπορούν να αγωνίζονται στον Ολυμπιακό? Είναι απλά ΛΙΓΟΙ για το μέγεθος του συλλόγου. Ας αποφασίσουν πρώτα από όλα σε τι θέση παίζουν , γιατί ούτε αυτοί ξέρουν και το ξανασυζητάμε.
Βασιλόπουλος, ο βασιλιάς της γκαντεμιάς. Ότι και να πεις είναι λίγο. Από τραυματισμό σε τραυματισμό. Και ο ένας σοβαρότερος από τον άλλο. Αμφιβάλλω πολύ αν θα μπορέσει να ξαναπαίξει μπάσκετ έστω στο 40% των πραγματικών του δυνατοτήτων . Ας τον ξεχάσουμε καλύτερα οριστικά.
Τεόντοσιτς, ο ψυχάκιας. Το μεγάλο ερωτηματικό. Φέτος είναι ίσως ένας από τους χειρότερους παίκτες της ομάδας. Με ευστοχία στα τρίποντα περίπου στο 15% και παρόλα αυτά να συνεχίζει να κάνει 10 τρίποντα σε κάθε ματς, είναι ο παίκτης που καταστρέφει το παιχνίδι της ομάδας. Φέτος ειδικά. Δεν ξέρω αν μπορεί πλέον να του βάλει κάποιος μυαλό να παίξει για την ομάδα και όχι για τον εαυτό του.
Χαλπερίν, Γκόρντον, οι ρολίστες. Παίκτες περιορισμένων δυνατοτήτων, με συγκεκριμένο ρόλο μέσα στο παιχνίδι. Αν περιμένεις από αυτούς να σου πάρουν τα ματς, τότε κλάφτα.
Κέσελ το παλτό. Αφού τον πήρες ρε Ντούντα το καλοκαίρι γιατί δεν τον χρησιμοποιείς? Τώρα θα μου πεις ότι και όταν τον χρησιμοποιούσες ,μήπως έκανε τίποτα? Μιλάμε για παλτό από τα λίγα. Μια από τις πλέον αποτυχημένες μεταγραφές φέτος σε όλη την Ευρώπη.
Νίλσεν, το μεγάλο παλτό. Εδώ πλέον μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα παλτά που έχουν περάσει από τον Ολυμπιακό. Γούνα βιζόν. Ήμαρτον ρε. Απορώ ποιος αετομάτης τον διάλεξε και τον έφερε στην ομάδα. Να του δώσουν και παράσημο.
Γλυνιαδάκης. Δεν τον είδαμε ποτέ. Συνεχώς εκτός 12άδας, οπότε τι κριτική να κάνουμε?
Παπανικολάου, Κατσίβελης, οι νεαροί και ανερχόμενοι. Για αυτά τα παιδιά ασφαλώς και δεν έχω να πω κάτι ούτε και επιτρέπεται βέβαια, αφού έχουν μικρή συμμετοχή. Περιμένουμε πολλά πάντως από αυτούς στο μέλλον.
Ντούσαν Ιβκοβιτς. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να γράψω. Έχω αρχίσει να αμφιβάλλω αν και το 1997 ήταν δική του η ομάδα ή ήταν του «Ξανθού» και απλά επωφελήθηκε της κατάστασης, διαχειρίστηκε καλύτερα την ομάδα και πήρε το τριπλ κράουν.
Με τρομερές εμμονές, όπως ας πούμε να μην παίρνει Αμερικάνους στην ομάδα και να επιμένει σε Σέρβους (λόγω μίζας?) οι οποίοι συνήθως αποδεικνύονται πολύ λίγοι. Στα 3 τελευταία ματς με την Σιένα του πήρε την ταυτότητα ο Ιταλός κόουτς. Λέγαμε για τον Γιαννάκη πέρυσι αλλά ρε Ντούντα και εσύ τα έκανες όχι απλά θάλασσα. Πλημύρα σκέτη. Απογοήτευση. Λάθος ή καλύτερα ανύπαρκτη τακτική , ανήμπορος να αντιδράσει στην τακτική του Ιταλού, λάθος επιλογή παικτών. Ανήμπορος να αντιδράσει γενικά. Τραγωδία σκέτη.
Αφοί Αγγελόπουλοι. «Τα κορόιδα» που πληρώνουν όλους τους ανύπαρκτους και τους κάνουν πλούσιους. Με τον σταυρό στο χέρι δεν πάμε πουθενά πρόεδροι. Όταν το πάρετε χαμπάρι ίσως καταφέρετε να πάρετε κανένα τίτλο. Μέχρι τότε πληρώστε για να μάθετε και παρακολουθήστε τους κοντούς να σηκώνουν κούπες και να σας κοροϊδεύουν. Περαστικά σας.
Δεν έχω κανένα μένος για μπάσκετ. Ισα-ίσα το αγαπούσα και το αγαπώ. Μας προσέφερε το καλύτερο αποκούπι στα πέτρινα χρόνια και μας έκανε υπερήφανους με πολλούς τίτλους.
Για το μπάσκετ άλλωστε πήγα πέρυσι στο Παρίσι εκδρομή για να δω τον Θρύλο να σηκώνει επιτέλους μια κούπα, έστω και αν δεν το κατάφερε.
Και γι’ αυτό ακριβώς γράφω αυτά που γράφω με τόση σκληρότητα. Γιατί δεν αντέχω άλλο να βλέπω να διασύρεται η ομάδα μας από μέτριους και αδιάφορους παίκτες.
Ως εδώ αρκετά. Φτάνει πια. Ας ξυπνήσουν όλοι. Ας σκεφτούν όλοι τι έχουν προσφέρει και ας πράξουν τα δέοντα, ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΝ. Η υπομονή εξαντλήθηκε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου