Tην επιθυμία του να παραμείνει σε κάποιο πόστο στον Ολυμπιακό εξέφρασε ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς στην αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στο www.sport-fm.gr,
Θα αναλάβεις κάποιο πόστο στον Ολυμπιακό; Σκέφτεσαι το ενδεχόμενο να αποτελέσεις τεχνικό δίδυμο με τον Τζόρτζεβιτς κάποια στιγμή στον Ολυμπιακό.
«Αγαπάω πάρα πολύ τον Ολυμπιακό. Αρκετοί φίλοι με ρωτάνε το ίδιο πράγμα. Θέλω να απολαύσω αυτή τη στιγμή τις διακοπές μου και μετά θα δούμε. Είτε καταφέρω να δουλέψω για τον Ολυμπιακό είτε όχι, εγώ πάντα θα βοηθάω την ομάδα. Εγώ θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα, τον πρόεδρο και τον κόσμο για όσα μου προσέφεραν αυτά τα δύο χρόνια. Δεν έχω μαγική σφαίρα για να βλέπω το μέλλον. Ακόμη δεν ξέρω, για την ώρα, όμως, είναι δύσκολο. Όλα μπορούν να συμβούν».
Ποιο είναι το πιο σημαντικό/χαρακτηριστικό γκολ ή στιγμή που έχεις πετύχει με τη φανέλα του Ολυμπιακού ή γενικά στην καριέρα σου;
«Όλα τα γκολ είναι σημαντικά. Όταν η μπάλα περνάει τη γραμμή, όλα τα γκολ είναι σημαντικά. Αυτό έλεγα και αυτό πάντα θέλω. Κόντρα στον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ και γενικά στο Τσάμπιονς Λιγκ ήταν τα πιο σημαντικά. Το πιο σημαντικό γκολ της καριέρας μου ήταν αυτό που έβαλα τώρα, αναφορικά με την υγεία μου. Αυτό ήταν το πιο σημαντικό γιατί πάνω από όλα ήταν η υγεία μου»
Ποιος είναι ο πιο δυσκολος αμυντικός που έχεις αντιμετωπίσει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό;
«Στην Ελλάδα ο πιο δύσκολο αμυντικός που αντιμετώπισα ήταν ο Αβρααμ Παπαδόπουλος όταν έπαιζε ακόμη στον Άρη και ο Παπασταθόπουλος όταν τον αντιμετώπισα κόντρα στην ΑΕΚ. Στο εξωτερικό είχα πολλούς και δύσκολους αντιπάλους. Όπως ο Νέστα, ο Αγιάλα, ο οποίος ήταν απίστευτος αμυντικός.
Πιστεύεις πως ο Ολυμπιακός μπορεί να κάνει καλύτερη πορεία στο Τσαμπιονς Λιγκ (να φτάσει μέχρι τελικό). Τι χρειάζεται ο Ολυμπιακός για να κάνει πορεία;
« Σίγουρα ο Ολυμπιακός πρέπει να κάνει περισσότερα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όπως όταν κοντράραμε την Τσέλσι του Μπάλακ και του Λάμπαρτντ. Αν είχαμε βάλει ένα γκολ κόντρα στην Τσέλσι,ή εδώ ή στην Αγγλία, τότε θα φτάναμε πολύ κοντά ίσως και στο να τους αποκλείσουμε. Πρέπει ο Ολυμπιακός να βρίσκεται πάντα σε υψηλό επίπεδο και μπορεί να το κάνει και είμαι σίγουρος πως θα το κάνει. Ακόμη και από τη νέα χρονιά η ομάδα μπορεί να κάνει κάτι πολύ καλό στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Ολυμπιακός κάθε χρόνο παίρνει καλούς παίκτες. Στην ομάδα βρίσκονται άνθρωποι που γνωρίζουν πολύ καλά τη δουλειά τους και θα γίνουν μεταγραφές. Φύγαμε τρεις, τέσσερις παίκτες φέτος από την ομάδα και πρέπει να καλυφθεί αυτό το κενό. Στην ομάδα, όπως κάθε χρόνο, θα κάνουν μεταγραφές με στόχο η ομάδα να ανέβει επίπεδο. Το Τσάμπιονς Λιγκ θέλει κάθε χρόνο μεταγραφές. ».
Τι γνώμη έχεις για τους προπονητές του Ολυμπιακου (Λεμονή, Βαλβέρδε, Κετσπάγια)
«Τον κ. Κετσπάγια δεν τον γνωρίζω. Και ο κ. Βαλβέρδε και ο κ. Λεμονής είναι προπονητές υψηλού επιπέδου. Ο κ. Λεμονής ήταν για εμάς ένας φίλος ακόμα. Ένας δικός μας άνθρωπος μέσα στην ομάδα. Ο κ. Βαλβέρδε ήταν λίγο πιο κλειστός και λίγο πιο απόμακρος, αλλά σίγουρα και οι δύο έδωσαν πάρα πολλά στην ομάδα μας»
Τι γνώμη έχεις για τον Ντιόγο; Τι πρέπει να βελτιώσει στο παιχνίδι του;
«Έχει φοβερό ταλέντο. Είναι πάρα πολύ καλός παίκτης, αλλά έχει φοβερά περιθώρια βελτίωσης και πρέπει να δουλέψει ακόμη περισσότερο. Είναι έξυπνο παιδί, έχει περιθώρια βελτίωσης. Στα 35 μου εγώ ακόμη μάθαινα. Πάντα μαθαίνεις και αυτό θα κάνει και εκείνος. Είμαι σίγουρος πως θα δουλέψει πολύ. Πρέπει να κυνηγάει ακόμη περισσότερο το γκολ. Όταν έπαιζε ή παίζει με δεύτερο επιθετικό είναι πολύ καλύτερος. Του αρέσει να βγαίνει και να κάνει παιχνίδι. Βγαίνει έξω από την περιοχή και ψάχνει την μπάλα και όταν πρέπει να τη δώσει μέσα στην περιοχή δεν υπάρχει κανείς. Για πρώτη χρονιά, όμως, τα πήγε πολύ καλά».
Kαταλάβαινες τα συνθήματα των φίλων του Ολυμπιακού;
«Καταλάβαινα τα συνθήματα των οπαδών. Μου τα είχαν μεταφράσει. Και για κάθε ποδοσφαιριστή τα συνθήματα είναι κάτι το εντυπωσιακό. Και για εμένα ήταν πολύ σημαντικό. Μου ανέβαζαν το ηθικό για να παίξω ακόμη καλύτερα».
Ποιος ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης σου στον Ολυμπιακό/γενικά;
«Πάντα είχα καλούς συμπαίκτες και φίλους. Με όλους τα πήγαινα καλά. Όπου και αν ήμουν, σε όποια ομάδα, τα αποδυτήρια ήταν καλά. Είχα την τύχη να έχω πολλούς και καλούς χαρακτήρες για συμπαίκτες. Πάντα αυτό που συμβαίνει είναι να κάνεις πιο κοντινή παρέα με αυτούς που μιλάς την ίδια γλώσσα ή είσαι από την ίδια χώρα. Όπως με τον Μίρκοβιτς και τον Τούντορ στη Γιουβέντους, με τον Τζόρτζεβιτς τα πήγαινα πολύ καλά στον Ολυμπιακό, αλλά και με τους Νικοπολίδη, Στολτίδη, και Άντζα»
Θα πρότεινες σε έναν ποδοσφαιριστή αντίστοιχης αξίας να ερθει στην Ελλάδα. Αν ναι, τι θα του έλεγες.
«Θα του πρότεινα να έρθει. Φυσικά και θα του έλεγα να έρθει. Αν ήξερα και είχα πρόταση θα ερχόμουν πολύ πιο νωρίς. Σίγουρα για έναν Ισπανό, επειδή δεν ξέρουν τι γίνεται στο πρωτάθλημα, δεν έρχονται. Εγώ γνώριζα πολλά. Ήξερα τον Ολυμπιακό, τον Κόκκαλη και για αυτό ήρθα. Σίγουρα, αν ήξεραν περισσότερα για το πρωτάθλημα, θα ερχόντουσαν πολλοί παίκτες. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι τα γήπεδα. Το γαλλικό πρωτάθλημα ας πούμε, δεν είναι τίποτα φοβερό ποιοτικά. Τα γήπεδα, όμως, είναι κοσμήματα. Ολλανδία και Γερμανία είναι από πλευράς ποιότητας τα ίδια με Ελλάδα ως πρωταθλήματα, αλλά εκεί υπάρχουν γήπεδα, όπως και στη Γαλλία. Με όλο το σεβασμό στους ανθρώπους που είναι εκεί και κάνουν μια προσπάθεια, το γήπεδο της Βέροιας ή του Λεβαδειακού δεν είναι για να διεξάγονται ματς. Ξαναλέω, παίκτες επιπέδου υπάρχουν ,αλλά πρέπει να παίζουν σε όμορφα γήπεδα. Στην Ευρώπη υπάρχουν γήπεδα που ντρέπεσαι να μπεις. Μπαίνεις να παίξεις και αλλάζει η ψυχολογία σου. Γίνεσαι καλύτερος. Αν βάλετε τον Λεβαδειακό ή τη Βέροια να παίξουν σε κάποιο όμορφο γήπεδο της Ευρώπης, τότε σίγουρα θα παίξουν καλύτερα. Το ίδιο πρόβλημα με το γήπεδο αντιμετωπίζουμε και στη Σερβία».
Τι ομάδα είσαι (γενικά) ;
«Είμαι με τις ομάδες στις οποίες έπαιξα. Στη Ρεάλ Σοσιεδάδ και τον Ολυμπιακό ένιωσα καλύτερα»
Σου αρέσει η ζωή στην Αθήνα; Πού βγαίνεις συνήθως; Τι προτιμάς να κάνεις;
«Τώρα αυτό που θέλω να κάνω είναι διακοπές. Θα είναι η πρώτη χρονιά χωρίς προετοιμασία έπειτα από 20 χρόνια. Αυτό που θέλω να κάνω είναι να ξεκουραστώ και να περάσω ώρες με την οικογένειά μου. Σίγουρα θα έρθει η στιγμή, όμως, που θα θέλω να μπω στο γήπεδο. Από τη στιγμή που σταμάτησα ήθελα σαν τρελός να παίξω και ξέρω ότι θα μου λείψει πάρα πολύ. Για παράδειγμα, με τη ΑΕΚ στον τελικό ήθελα να παίξω. Να μπω μέσα. Είχα τρελαθεί. Ήθελα να βοηθήσω. Στο 3-2 δεν το πίστευα. Λέω θα το χάσουμε, αλλά τελικά αποδείχθηκε πως όλα γίνονται έστω και στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Αν μου έκαναν καρδιογράφημα εκείνη την ώρα, οι γιατροί θα τρελαινόντουσαν. Ήταν ιστορικό παιχνίδι. Όταν πήγε ο «Τζόλε» να σουτάρει, λέω το πήραμε. Ο Τζόλε δεν χάνει ποτέ πέναλτι, ευτυχώς ήταν εκεί ο Τζορτζ Κλούνεϊ (Νικοπολίδης) –γέλια- και μας έδωσε το τρόπαιο»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου