Όλοι έχουμε παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό μια εντυπωσιακή κάμψη στην απόδοση της ομάδας του Ολυμπιακού. Από τις εντυπωσιακές εμφανίσεις του προηγούμενου μήνα που γέμισαν ενθουσιασμό τον κόσμο της ομάδας, φτάσαμε στο σημείο να αγκομαχάμε να κερδίσουμε τον Θρασύβουλο στο 93’ και την Ξάνθη με 10 παίκτες.
Για όλα αυτά όμως υπάρχει εξήγηση.
Και δεν είναι άλλη από την κούραση των παικτών κλειδιών αυτής της ομάδας. Δηλαδή των Ντουντού, Ντιόγο, Μπελούτσι (λιγότερο αυτός από τους υπόλοιπους), Λέτο, Α. Παπαδόπουλο και Γκαλέτι. Ειδικά ο Γκαλέτι έχει πολύ καιρό που περπατάει μέσα στο γήπεδο με εξαιρέσεις κάποια πεντάλεπτα καλής απόδοσης. Δυστυχώς τις τελευταίες αγωνιστικές παρατηρείται κάθετη πτώση στην απόδοση των Ντουντού και Α. Παπαδόπουλου, ενώ και ο Ντιόγο φαίνεται κουρασμένος σωματικά αλλά και ψυχικά. Δεν εξηγούνται αλλιώς οι τρομερές ευκαιρίες που έχει χάσει τον τελευταίο καιρό. Είναι αποτέλεσμα πιθανόν ψυχολογικής κούρασης παρά σωματικής.
Τι φταιει για την κούραση των παικτών αυτών? Ασφαλώς και φταιει η έλλειψη εναλλακτικών επιλογών στον πάγκο. Για αντικαταστάτης του Γκαλέτι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ. Μην ακούσω ηλιθιότητες περί Όσκαρ Γκονζάλες. Είναι αστείο και μόνο να το συζητάμε.
Για την θέση του Ντουντού υπάρχει ο Πατσατζόγλου που επίσης παίζει συνεχώς, ο τραυματίας Στολτίδης και ο παροπλισμένος Γ. Παπαδόπουλος. Αν χρειαστεί μπορεί να μπαλώσει τρύπες και ο Μενδρινός αλλά είναι λίγος.
Για τη θέση του Α. Παπαδόπουλου υπάρχει ακόμη ο Αντζας που επίσης είναι βασικός συνέχεια και ο Ζεβλάκωφ. Αλλά ο Αβραάμ δεν βγαίνει από την ενδεκάδα ούτε με σφαίρες.
Ο Λέτο φαίνεται να είναι σε λίγο καλύτερη κατάσταση όπως και ο Μπελούτσι αλλά και αυτοί μάλλον θα κλατάρουν σύντομα όπως φαίνεται. Ενώ το μεγάλο πρόβλημα είναι με τον Ντιόγο. Παίζει σε όλα τα ματς μόνος του στην επίθεση, δεν υπάρχει ουδείς πλέον αντικαταστάτης του (αφού ο Ντάρκο σταματάει και ο Μήτρογλου είναι λύση μη αξιόπιστη), τρωει το ξύλο της αρκούδας με κίνδυνο τραυματισμού, και κάνει τα χιλιόμετρα της ζωής του σε κάθε ματς, ενώ παίζει ασταμάτητα από πέρυσι το καλοκαίρι, όπως και ο Ντουντού, αφού αγωνίζονταν αμφότεροι χωρίς διακοπή, στα πρωταθλήματα Βραζιλίας και Ρωσίας μέχρι την μεταγραφή τους στον Ολυμπιακό. Οπότε είναι απόλυτα λογικό και φυσιολογικό να έχουν αρχίσει να παραδίδουν πνεύμα και να κουράζονται.
Βέβαια αν το καλοκαίρι είχαν γίνει όλες οι μεταγραφές που έπρεπε να γίνουν και δεν είχαμε τόσες «τρύπες» στο ρόστερ, τώρα θα μπορούσε να κάνει ροτέϊσον ο Βαλβέρδε για να βγει η χρονιά εύκολα.
Το κακό είναι ότι η ομάδα μπαίνει σε μια χρονική φάση, στην οποία ακολουθούν πολύ σημαντικά και δύσκολα ματς στο πρωτάθλημα, στο κύπελλο Ελλάδος όσο και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Μιλάμε για πρόγραμμα Γολγοθάς. Οπότε καταλαβαίνετε ότι η ομάδα χρειάζεται φρεσκάδα εδώ και τώρα για να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις και άσχημα μαντάτα. Αλλά με τα μέχρι τώρα δεδομένα φρεσκάδα δεν διαφαίνεται πουθενά στον ορίζοντα.
Η λύση μπορεί να δοθεί μόνο από την διοίκηση της ομάδας. Χρειάζονται επειγόντως μεταγραφές.
Είναι επιβεβλημένο να αποκτηθούν κεντρικός αμυντικός (επιπέδου), αμυντικός μέσος (επιπέδου), επιθετικός (1 τουλάχιστον επιπέδου και πιθανόν και δεύτερος) και δεξί χαφ για μπακ απ του Γκαλέτι.
Αν δεν τις κάνουν, που μάλλον δεν θα τις κάνουν, τότε ο Θεός βοηθός. Παρακαλάτε να μην τραυματιστεί κανένας γιατί.............
Ακόμη και το πρωτάθλημα δεν θεωρώ ότι είναι δεδομένο παρά την μεγάλη βαθμολογική διαφορά. Θα παιχτεί και αυτό, λόγω των πολλών εκτός έδρας αγώνων. Να το θυμηθείτε.
Περιμένω τις κινήσεις της διοίκησης................
Άσε τις τσιγκουνιές πρόεδρε και πάρε τους παίκτες που ζητάει ο προπονητής. Έτσι θα τον βοηθήσεις να πάρει την οριστική απόφαση να μείνει στην ομάδα και του χρόνου.
Γιατί και την παραμονή του Ισπανού με τα μέχρι τώρα δεδομένα την βλέπω κομματάκι δύσκολο. (Αν και για την παραμονή του υπάρχουν οικογενειακά προβλήματα, που είναι ίσως και τα σοβαρότερα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου