Τελείωσε άδοξα η φετινή Ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας βόλει του Ολυμπιακού με τον αποκλεισμό από το Final 4 του Champions League από την Δυναμό Μόσχας προχθές.
Και κατά την γνώμη μου αυτή η ομάδα μπορούσε και είχε τα φόντα να πάει παραπάνω.
Την Δυναμό την είχε ξανακερδίσει άνετα στην φάση των ομίλων και μπορούσε να την κερδίσει και τώρα. Εξάλλου είχε ήδη κάνει τρομερές εμφανίσεις κερδίζοντας μέσα στην Ιταλία την πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Αλλά κυρίως οι ατυχίες στοίχισαν ακριβά. Ατυχία με τον τραυματισμό του Μίλκοβιτς στο ματς της Ρωσίας σε κομβικό σημείο του αγώνα. Αν δεν τραυματιζόταν εκεί ο Ιβαν πιστεύω ότι ο Θρύλος θα έπαιρνε άλλο ένα σετ άνετα. Αυτό έδειχνε η εικόνα του ματς. Αλλά…..
Και φυσικά ο τραυματισμός αυτός επηρέασε τον παίκτη και στην ρεβάνς, όπου δεν ήταν ο γνωστός «Ιβάν ο τρομερός».
Από εκεί και πέρα βέβαια, υπάρχουν και άλλοι λόγοι που δεν επέτρεψαν το κάτι παραπάνω.
Και ο σημαντικότερος είναι κατά την γνώμη μου η έλλειψη βάθους στον πάγκο. Μπορεί να υπάρχουν 7 παίκτες πρώτης γραμμής αλλά λείπουν οι 3 ακόμη υψηλού επιπέδου που θα μπορέσουν να δώσουν λύση όταν χρειαστεί.
Λείπει ίσως και άλλος ένας παίκτης που θα είναι υποστήριξη στον Μίλκοβιτς. Τέτοιος θα μπορούσε να είναι ο Φοντέλες. Αλλά εκεί το πράγμα στράβωσε από την αρχή.
Ενώ και ο Καλντέιρα είναι καλός παίκτης αλλά δεν είναι top επιπέδου για να πάρει την ομάδα πάνω του.
Και τέλος η αποχώρηση του προπονητή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποδιοργάνωση της ομάδας.
Όπως και να έχει η είσοδος στις 6 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης είναι επιτυχία, απλά μένει η πίκρα γιατί θεωρώ ότι μπορούσε το κάτι παραπάνω.
Τώρα συγκεντρωνόμαστε στους εγχώριους τίτλους, που είναι καθαρά στο χέρι μας να τους πάρουμε και φέτος. Μην ξεχνάτε ότι και πέρσι με μειονέκτημα έδρας είμαστε αλλά το πήραμε το πρωτάθλημα άνετα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου